GİDİŞİNE BEŞ KALA...
Bir mutluluk oyunu yazmistim basrolde sen ve ben...
Huzur ve sevinc tasiyan herkezi davet edicektim, hüznü kapidan iceriye almicaktim...
Gidisine bes kala
Bir sahne hazirlamistim sonsuz mutlulugu yansitan...
Tam davetlileri cagiracakken sen gittin..
Heryer bombos kaldi,
öyle ya sen hersey olmustun...
Hersey Sen olmustu..
Yine hersey yarim mi kaldi?
Daha baslamadan bitti mi ?
Neydin sen bir mevsim rüzgari gibi esip gectin..
Sahi..
Duygularim senin yüreginde gercek degildi..
Sözlerim lugatinda yoktu..
Anlamadin beni anlayamadin yüregimi..
Belkide ben anlatamadim kendimi...
Yüregimi ortaya koymustum ben ve sen rüzgarinla yikip gectin...
Yasadigi sehirde kaybolmus bir kösede sessizce aglayan bir kiz misali yüregim simdi..
Saga baksa hüzün sola baksa ayrilik...
Sanirim baslamadan sonu geldi hikayeninde..
Bende korkuyorum artik Senin gibi herkez gibi sevmekten asktan beklemekten sabretmekten...
Bende eskidim senin gözünde öyle degilmi?
Tozlanmis bir dolaba kaldirdin, belkide oldugum yerde biraktin öylece...
Önemi yok artik en azindan benim icin dünyaya her sabah o canimi verebilecegim gülüsünden
ugruna ölebilecegim bakisindan hediye edermisin?
En azindan bunu yaparmisin benim icin...
uğur&hüseyin
10 Mart 2008 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder